ခရီးရွည္

ႏွင္းခါးမုိး


ၾကည့္လုိက္တုိင္း အၿမဲတမ္း ကူးခတ္ေနတာပဲ
ဘယ္ကုိမွေတာ့ မေရာက္ဘူး
ဧည့္ခန္းမွန္ကန္ထဲက ေရႊငါးေလးေတြ..။ ။


Kommentarer

  1. ညိမ္းညိဳ24. september 2008 kl. 09:06

    ခရီး႐ွည္ကဗ်ာ ဖတ္သြားပါတယ္ဗ်။
    ၀န္းက်င္မွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတတ္တာေလးေတြကိုပဲ
    ကဗ်ာဓာတ္သြင္းသြားတယ္။
    ဆရာေရ ႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလးနဲ႔ သိပ္လွတဲ႔ကဗ်ာေလးကို
    အားက်ႏွစ္သက္စြာ ဖတ္သြားပါတယ္။
    ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ...။

    SvarSlett
  2. Saung Yune La (aka) Way24. september 2008 kl. 16:20

    တိုတိုေလးနဲ႔ထိထိမိမိရွိလွတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုး္ပါဘဲ
    အႏွစ္သာရၿပည့္ဝတဲ့ကဗ်ာေလးဆိုလည္းဟုတ္တယ္

    SvarSlett
  3. ေအာင္သာငယ္24. september 2008 kl. 19:55

    အလုပ္ကေန ကားအၾကာၾကီးေမာင္းျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္လာတာ ေမာေမာနဲ႕ ဖတ္မိလိုက္တာ ပိုေမာသြားျပီဗ်ိဳ႕။

    SvarSlett
  4. တန္ခူး24. september 2008 kl. 21:41

    ဒီကဗ်ာဖတ္ျပီးေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေရြွငါးေလး ျဖစ္သြားတယ္…
    တခုသြားေတြးမိတာက ဧည့္ခန္းမွန္ကန္ထဲက ေရႊငါးေလးေတြဘ၀က Live Seafood ဆိုင္က မွန္ထဲက ငါးေလးေတြ ဘ၀ထက္စာရင္ ငါးျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေသးတယ္ေလ… ဒီငါးေလးေတြ ခရီးရွည္သြားေနခ်ိန္မွာ ဟိုငါးေလးေတြ ေသမယ့္ရက္ကို လက္ခ်ိဳးေရေနရတာ…

    SvarSlett
  5. Nyein Chan Aung25. september 2008 kl. 12:45

    ကဗ်ာဖတ္သြားတယ္အစ္ကိုေရ..

    SvarSlett
  6. ေကာင္းကင္ကို28. september 2008 kl. 00:35

    ကဗ်ာဖတ္ျပီး အေတြးေတြ တစ္ေလွၾကီး ပြါးသြားတယ္ဗ်ာ။

    SvarSlett
  7. ေရၾကည္24. oktober 2008 kl. 23:28

    Nemo ရုပ္ရွင္ကားထဲကလို ငါးကန္ထဲ ကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေတြးၾကည့္တာေပါ့
    တကယ္ေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တာလူေတြရဲ ့အသက္ရွင္ျခင္းတခုလား

    SvarSlett
  8. Anonymous28. oktober 2008 kl. 21:27

    က်ေနာ္တို့သြားတဲ့ ခရီးက
    သူတို့လို ျဖစ္ေနၿပီလား...
    စဥ္းစားစရာပဲ...
    တကယ္ အႏွစ္သာရျပည့္တဲ့
    ကဗ်ာတပုဒ္ပါ...

    SvarSlett
  9. wai lin29. oktober 2008 kl. 10:02

    ဘယ္ခရီးကုိရယ္လုိ႔ အထူး မဆုိလုိပါ။ လူ႔ဘ၀အေၾကာင္း စဥ္းစားၾကည့္ထားတာပါ။

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

စပါတာကပ္ (ပထမပုိင္း)

Bilde
ႏွင္းခါးမုိး ဒီအိမ္ႀကီးမွာ ငါတုိ႔ဟာ ကၽြန္ေတြပဲ ေသဆုိေသ ရွင္ဆုိရွင္ပဲ ေပးတာယူ ေကၽြးတာစားပဲ ျငင္းဆန္ခြင့္မရွိဘူး ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး ကုိယ့္အခန္းတံခါးကုိ ကုိယ္ပိတ္ခြင့္ဖြင့္ခြင့္မရွိဘူး၊ လင္းေနတဲ့မီးတုိင္ေတြကုိ ငါတုိ႔ထြန္းထားတာ ေျပာင္လက္ေနတဲ့ၾကမ္းျပင္ေတြကုိ ငါတုိ႔တုိက္ထားတာ ပူေႏြးေနတဲ့အစားအေသာက္ေတြကုိ ငါတုိ႔ခ်က္ထားတာ ႏွင္းဆီပြင့္ဖတ္ေလးေတြနဲ႔ျပည့္ေနတဲ့ ခ်ဳိးကန္ထဲကေရကုိ ငါတုိ႔ခပ္ထားတာ သခင္မရဲ႕ပုခုံးသားႏုႏုေပၚကဖဲႀကိဳးေလးကုိ ငါတုိ႔ခ်ည္ေပးထားတာ ဂုဏ္သေရရွိလူႀကီးမင္းရဲခြက္ထဲက၀ုိင္ကုိ ငါတုိ႔ငွဲ႔ေပးထားတာ၊ အတူတူေနၾကတယ္ မိသားစုမဟုတ္ဘူး၊ လူကလူကုိပုိင္ဆုိင္တယ္ လူကလူကုိလုပ္ေကၽြးခစားရတယ္ လူလူခ်င္းမတူဘူး၊ နံရံျမင့္ျမင့္ႀကီးနဲ႔ တဘက္မွာအသူတရာေခ်ာက္နဲ႔ ေတာင္ကုန္းေပၚထီးထီးမားမား အေဆာင္ေဆာင္အခန္းခန္းနဲ႔ ႀကီးမားတဲ့တံခါးႀကီးေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕ကုိစီးျမင္ရတဲ့ေလသာေဆာင္နဲ႔ အိမ္ႀကီးကက်ယ္၀န္းလြန္း ႀကီးမားလြန္း ခုိင္ခံ့လြန္းပါဘိ၊     လုံၿခံဳတဲ့အမုိးအကာရွိတယ္ အိပ္ယာတေနရာရွိတယ္ စားစရာရွိတယ္ ခုိးၾကည့္စရာမ်က္၀န္းေလးတစုံရွိတယ္ ဘယ္ေတာ့မွျငင္းဆန္ခြင့္မရွိတဲ့အမိန္႔အာဏာေတြရွိတယ္ လုိအပ္တဲ့အခါအခ်ည္ခံထားရတဲ့သံႀကိဳးနဲ႔ စိတ္မထင္...
Les mer

ႏွစ္သစ္

Bilde
ႏွင္းခါးမုိး မနက္မုိးလင္းေတာ့ ၂၀၁၀ ကအမူးေတြ ၂၀၁၁ ထဲပါလာတယ္၊ တကယ္က ၁၂ နာရီရဲ႕ဟုိဘက္မွာ ဘာမွ မထားပစ္ခဲ့ႏုိင္ဘူး၊ ၁၂ နာရီရဲ႕ဒီဘက္မွာလည္း ၁၂ ထပ္တုိက္ေပၚက ခုန္မခ်ရဲေသးဘူး။ 9:15, 1, Jan. 2011 Maesod
Les mer

ႏွင္းဆီပြင့္ေပၚ ဆရာ အိပ္ေပ်ာ္အုန္းမွာမဟုတ္ဘူး

Bilde
လြန္ခဲ့တဲ့တႏွစ္ ဆရာဦးတင္မုိး ဆုံးတယ္ၾကားရေတာ့ မုိးမခမွာ ဆရာ့ကုိလြမ္းလို႔ ကဗ်ာတပုဒ္နဲ႔ ကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း ဆရာ့ကုိခ်စ္သူေတြက ကမၻာတ၀ွမ္းမွာ ႏွစ္ပတ္လည္ လြမ္းဆြတ္ပြဲေတြ က်င္းပေနၾကတာ ၾကားရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ႏွလုံးသားမွာ အၿမဲတမ္း ထြန္းလင္းေနမယ့္ မီးအိမ္ရွင္ႀကီး သူခ်စ္တဲ့တုိင္းျပည္မွာ အႀကိမ္တေထာင္ လူျပန္ျဖစ္ခြင့္ရပါေစ။ သစၥာမီးအိမ္ အင္းလ်ားကန္စပ္ မွန္ကေလးတခ်ပ္ ျဖတ္ကနဲကြဲခဲ့တာမွမဟုတ္ပဲ။ စကားလုံးေတြက အစစ္လား ေလာကႀကီးက အစစ္လား အႏုပညာဆုိတာ ေမတၱာဓါတ္နဲ႔မွ လွတယ္၊ ညအခါမွာမွ လသာတာက လွတယ္၊ အဆန္ခရီးမွာမွ ဖန္မီးအိမ္က ပုိလုိ႔လင္းခဲ့တယ္။ ခ်စ္ျခင္းတရားမွာ အေၾကအညာမရွိဘူး သစၥာတရားမွာ ေသတယ္ရွင္တယ္မရွိဘူး။ လူထုခ်စ္ရင္ သမုိင္းတင္တယ္ (က်ေနာ္တုိ႔မွာေတာ့) ကမၻာမေၾကဘူး ဆရာမေသဘူး။ ။ ႏွင္းခါးမုိး
Les mer