poet hninn khar moe

ၿ ပီးခဲ့တဲ့အပတ္ လူေလးေယာက္နဲ႔ ကြင္းဖြင့္ခဲ့တဲ့ ညသန္းေခါင္လူဖမ္းပြဲဟာ မုိးလင္းေတာ့ ၁၃ ေယာက္ျဖစ္သြားတယ္။ အဖမ္းအဆီးေတြကုိ အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ သတင္းဌာနေတြရဲ႔အဆုိအရ ေနာက္တပတ္အၾကာမွာ လူ ၆၀ ေက်ာ္သြားတယ္။ အခုေတာ့ တရာ၀န္းက်င္ရွိသြားပါၿပီ။ အေမရိကန္၊ ကုလသမဂၢနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာက ၀ုိင္း၀န္းကန္႔ကြက္ေနေပမယ့္ အဖမ္းအဆီးေတြက ရပ္သြားမယ့္ပုံ မရွိေသးပါဘူး။ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းကေန ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ သူေတြလည္း ၀ရမ္းအထုတ္ခံရ၊ ဟုိေျပးဒီေရွာင္ရ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အခု အဖမ္းခံရတဲ့သူေတြထဲက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတုိ႔ဘ၀ရဲ႔ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ေတြကုိ ေထာင္ထဲမွာ ဆုံးရွဳံးခဲ့ၾကရဘူးတဲ့ သူေတြပါ။ သူတုိ႔ရဲ ေပးဆပ္မွဳဟာ သိၾကားမင္း မ်က္ရည္က်ေလာက္ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ ေထာင္ထဲကျပန္ထြက္လာတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေဟာင္းေတြစုစည္းၿပီး အထဲမွာက်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေတြအတြက္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ အားေပးကူညီႏုိင္ဖုိ႔ နယ္စပ္တေနရာမွာ အသင္းကေလးတခု ဖြဲ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏုိင္ငံ) ေအေအပီပီ လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ဒီအသင္းက နယ္စပ္မွာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႔ဘ၀၊ ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိ...

( စာတမ္းငယ္ ) ၁။ အုတ္ေလွကားေလးက ခပ္မတ္မတ္ ႏွစ္ဆစ္ခ်ဳိးမုိ႔ အတန္ျမင့္သည္၊ ေမာ္လန္ပရစ္ေလွကားဟု ေနာ္ေ၀လုိေရးထားသည္ကုိ က်ေနာ္က ဟာသကေလးစြက္ၿပီး ေမာ္လန္ပရစ္ေစာင္းတန္းလုိ႔ ျမန္မာမွဳျပဳလုိက္ သည္၊ အေပၚမွာ ရြာဦးေစတီမရွိေပမယ့္ ရင္ျပင္ေတာ္ကေလးတခုေတာ့ ရွိသည္၊ လူ႕အခြင့္ကအေရး ရင္ျပင္ငယ္ေလးျဖစ္သည္၊ အလံတုိင္ထိပ္မွာ ကုလသမဂၢအလံက လြင့္၀ဲေနသည္၊ အလံတုိင္ေျခရင္းမွာ ဒူးဆစ္တုပ္ ထုိင္ေနသည့္မိန္းမတေယာက္။ မ်က္ႏွာက ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းစြာ၊ ဘီးစပတ္ကေလးႏွင့္မုိ႔ မ်က္ႏွာပုံပမ္းမပီျပင္ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဟု က်ေနာ့္ရင္က သိေနသည္၊ အုိ လြတ္လပ္မွဳ၏ မိခင္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး. အေမ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီည ဒီေနရာေလးမွာ စုေ၀းၾကမယ္၊ ကမာၻေပၚက လူသားအားလုံးရဲ႔ ရပုိင္ခြင့္ေတြ အတြက္။ ေမြးရာပါ လူသားအခြင့္အေရး ေတြအတြက္။ အတိဒုကၡ အေမွာင္ထုထဲက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမီးအိမ္အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ အာရုံျပဳၾကမယ္၊ ဒီေန႔၊ ေအာက္တုိဘာ ၂၄ ရက္ေန႔၊ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢေန႔၊ ၂။ ရင္ျပင္ႏွင့္တဆက္တည္း လမ္းၾကားေလးထဲခ်ဳိး၀င္လုိက္လ်င္ပင္ ရင္းႏွီးၿပိးသားမ်က္ႏွာေတြက ဆီးႀကိဳေနသည္၊ တေျမတည္း ကလာၿပီး တၿမိဳ႕တည္းေနၾကသူေတြ။ ဒုကၡတူ။ ဘ၀တူေတြ၊ တျခားအခ်ိန္ေတြ မွာဆုိ အခုလုိ အားလုံးဆုံဖုိ႔ ခက္သည္၊ ဒီ...

ု (စာတမ္းငယ္) ေသြ႔ေျခာက္ေျခာက္ ႐ုိးတံကုိင္းဖ်ားတုိ႔၏ စိမ္းႏုပုရစ္ဖူးေသးေလးမ်ားျပဴလွစ္ ေနသည္ကပင္ ေႏြဦး၏နိဒါန္းဟု ဆုိႏုိင္သည္။ အန္က်လာေသာ ေနေရာင္၏ အေႏြးဓာတ္ကုိ ခုိလႈံရန္ အျပင္ေလာကသုိ႔ ထြက္လာသူမ်ားမွာ ေဆာင္းႂကြင္း ေလျပန္၏ အေအးဓါတ္ေၾကာင့္ ရင္ဘတ္ၾကယ္သီးမ်ားကုိဆြဲေစ့လုိက္ၾကရသည္။ ေကာ္ဖီဆုိင္ေလးမ်ားက အျပင္ထုတ္ကာစားပြဲခင္းထားၾကသည္။ မိန္းမပ်ဳိေလး မ်ားမွာ စကပ္တုိေလးမ်ား၀တ္လာခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေအာက္က အသားကပ္ ေျခအိတ္႐ွည္ႀကီးမ်ားစြပ္လာသည္ကုိေတြ႔ရသည္။ ေႏြရင္ခြင္ကုိ အတင့္ရဲရဲ မတုိး၀င္၀ံ့ၾက ႐ွာေသး။ သူတုိ႔လည္း ပုရစ္ဖူးေလးမ်ားလုိပင္။ သူတုိ႔အလွကုိ အားရပါးရဖြင့္လွစ္ျပဖုိ႔ စိတ္ေစာေနၾကပုံရသည္။ ကုန္တုိက္ႀကီးမ်ား၏ အျပင္မွန္ခန္းထဲမွာေတာ့ အ႐ုပ္လွလွကေလးမ်ားက ေႏြဦး၀တ္စုံသစ္မ်ားျဖင့္ ပ်ံ၀ဲေနၾကသည္။ ၿမိဳ႕လယ္ရင္ျပင္မွာေတာ့ လူတုိ႔ စည္ကားလ်က္။ ၾမိဳ႕ကုိ ပတ္၀ုိင္းအုပ္မုိးထားသည့္ ေတာင္မ်ားေပၚ လွမ္းၾကည့္ လုိက္လွ်င္မူ ႏွင္းျဖဴျဖဴမ်ား ေပ်ာ္က်လြင့္ေပ်ာက္ၿပီးစ ေတာအုပ္ ေျခာက္ ေျခာက္ မိႈင္းမိႈင္းတို႔ကုိ ေတြ႔ရသည္။ ေတာင္ထိပ္ရွိ ႐ႈခင္းသာ စခန္းေလးေပၚမွာေတာ့ လူအုပ္ရိပ္ရိပ္ျဖင့္ တုိးလႈပ္ေန သည္။ ခပ္မတ္မတ္ ေတာင္တက္သံလမ္းကေလးအတုိင္း လွ်ပ္စစ္...