ရွပ္အက်ၤ ီအေဟာင္းကေလးတထည္



ႏွင္းခါးမုိး 


ေနေလာင္လြန္းလုိ႔
အကြက္မေပၚေတာ့ဘူး
ေနေလာင္ဒဏ္ကုိေတာ့
ခံႏုိင္တုန္းပါပဲ
ခါးလွဖုိ႔မဟုတ္ဘူး
၀မ္း၀ဖုိ႔၀တ္ထားတာပါ
နဖူးကေခၽြး ေျခမမက်ခင္
ရင္ဘတ္မွာၾကယ္သီးေလးတလုံးကလည္းျပဳတ္ေနေသး
သနပ္ခါးထူထူ
အုတ္သဲေက်ာက္ဘိလပ္ေျမမွဳန္႔ထူထူ
ေဆးသုတ္ၿပီးစတုိက္အသစ္ႀကီးကုိ လည္ျပန္ေငး
ဘယ္သူမွမၾကားခဲ့ၾကတဲ့ရွဳိက္သံသဲ့သဲ့ေလး
သံခ်ည္သံေကြး သူ႔ေကာင္ကေလး။       


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

စပါတာကပ္ (ပထမပုိင္း)

ႏွစ္သစ္

ႏွင္းဆီပြင့္ေပၚ ဆရာ အိပ္ေပ်ာ္အုန္းမွာမဟုတ္ဘူး