အျပန္

ႏွင္းခါးမုိး

ေျခလွမ္းတုိင္း
အလြမ္းထဲကၽြံက်။

ငါ့စံပယ္ပင္ေလး
ေနပူေနမလား
ေရေလာင္းမယ့္သူမွရွိပါ့မလား
အဖူးေလးေတြ မပြင့္ပဲေၾကြေလမလား။

ခရီးေဆာင္ေသတၱာကုိပိတ္တဲ့လက္က
ႏွလုံးသားမဆန္ဘူး
လက္ဆြဲအိတ္က
လူကုိဆြဲဆြဲခ်ရဲ႕
အရက္ေသာက္မ်ားလုိ႔ထင္ရဲ႕
ရင္ဘတ္ေတြနာတယ္
မေသာက္ပဲ ေမွာက္ခဲ့ရတဲ့ ဒီေန႔။

တိမ္ေပၚေရာက္ရင္
ေျမျပင္ကုိငုံ႕မၾကည့္ခ်င္ဘူးကြယ္
သတၱဳအေတာင္ပံေတြက တဆတ္ဆတ္တုန္လုိ႔
ငါပ်ံသန္းေနတယ္
ငါ့စိတ္ေတြပ်ံသန္းေနတယ္
ေလထီးမပါပဲ ခုန္ခုန္ခ်သြားတဲ့အေတြးမ်ား။

တရုပ္ကပ္တံခါးေလးကုိ ဖြင့္လုိက္ပိတ္လုိက္
ခန္းဆီးစေလးကုိ ခ်ည္လုိက္ျဖည္လုိက္
ပန္းေပါင္းစုံရွဳေဆးဘူးေလးကုိ က်စ္က်စ္ဆုပ္လုိ႔
အျပန္လား အသြားလား
အစုန္လား အဆန္လား
သံလမ္းမေရာက္တဲ့ၿမိဳ႕ကေလးေရ
အဲဒီစံပယ္ပင္ေလးကုိ ငါစုိက္ခဲ့တာပါ။

မုိးရြာရင္
ဘာေတြေတြးေနမလဲ
အခန္းထဲ ဘုရားမီးကေလး လင္းေန။ ။