ဘ၀မေမ့ဖုိ႔လုိပါတယ္


ဒါက ဒီေျမာက္ပုိင္းေရခဲႏုိင္ငံမွာ ဟုးိေရွးေရွးက ေနထုိင္သြားခဲ့ၾကတဲ့ ေရွးဦးလူတမ်ဳိးပါ။ သူတုိ႔အသားေတြက ေနေရာင္ထိရင္ ပဲ့ေၾကြသြား တတ္သတဲ့။ ေရခဲၿပီးမဲေမွာင္ေနတဲ့ ေက်ာက္ဂူႀကီးေတြထဲမွာ ေနခဲ့ ၾကတဲ့သူေတြပါ။ ဒီေျမရဲ့ဘုိးဘြားသေကၤတတခုအျဖစ္ သူ႔ရုပ္တုႀကီး တခုကုိ က်ေနာ္တုိ႔ၿမိဳ႔ကေတာင္ထိပ္စခန္းမွာ စုိက္ထူထားပါတယ္။ ေတာင္ေပၚေရာက္တဲ့ဧည့္သည္ေတြက သူနဲ႔တြဲၿပီး အမွတ္တရဓါတ္ ပုံရုိက္ၾကတာေပါ့။
ဒီေလာက္ၾကမ္းတမ္းဆုိး၀ါးတဲ့ေျမ၊ ရာသီဥတုထဲမွာ သူတုိ႔ေတြရွင္ သန္ေနထုိင္ခဲ့ၾကလုိ႔ သူတုိ႔ေႏွာင္းမ်ဳိးဆက္ေတြ ကုိယ္ပုိင္ေနရာေလး တခု အေမြရခဲ့ၾကတာလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ေရွးဦးဘုိးဘြားတုိ႔ရဲ့ ေက်း ဇူးတရားကုိ သူတုိ႔တေတြ ျမတ္ႏုိးတန္ဘိုးထားရေကာင္းမွန္း သိၾက တာ ၾကည္ႏူးစရာပါ။ အခုေနမွာ ပထမတန္းစားေတြျဖစ္ေနေပမယ့္ သူတုိ႔ဘ၀ကုိ သူတုိ႔မေမ့တာေတြ႔ရပါတယ္။


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

စပါတာကပ္ (ပထမပုိင္း)

ႏွစ္သစ္

ႏွင္းဆီပြင့္ေပၚ ဆရာ အိပ္ေပ်ာ္အုန္းမွာမဟုတ္ဘူး